AJNU CZ 4 – XX WIEK I WSPÓŁCZESNOŚĆ

Witajcie moi drodzy. Dziś czwarta część tematu o mało znanym ludzie Ajnu z Hokkaido. Początek dwudziestego wieku w sytuacji Ajnu nie przyniósł niczego nowego. Dopiero w 1946 roku powstało Stowarzyszenie Ajnów Hokkaido. Jednym z najważniejszych celów tej organizacji było doprowadzenie do odzyskania ziemi zabranej Ajnom co obiecywała też wspomniana w poprzedniej części ustawa z 1899 roku.
Tymczasem rząd Japonii w swoich oficjalnych dokumentach nadal stwierdzał, że Japonia to kraj tzw. mono – etniczny. Dopiero w 1983 roku Shigeru Kayano otworzył szkołę języka ajnów. Tu mała dygresja w celu wyjaśnienia kim był Shigeru.
Shigeru Kayano urodził się 15 czerwca 1926 roku, a zmarł w 2006 roku. O tym, że jest Ajnu dowiedział się od swojej babci,. To ona jako pierwsza zaczęła uczyć go kultury i tradycji jego ludu. Z czasem został głównym przedstawicielem Ajnu. Był ekspertem od języka i kultury swojego ludu. Oprócz wspomnianej pierwszej szkoły doprowadził do powstania kilkunastu innych szkół i muzeum Ajnu. Napisał wiele książek o kulturze swojego ludu.
Po tej dygresji wracamy do dalszej opowieści. Mamy rok 1984 Stowarzyszenie Ajnów Hokkaido zapoznało Japońskie zgromadzenie narodowe z projektem ustawy, która przywróciła by Ajnom szereg ich praw.
W 1986 roku premier Japonii Yasuhiro w swoich przemówieniach twierdził, że Japonia jest krajem mono etnicznym.
Na skutek tego Ajnowie w roku 1987 wysłali delegacje do Grupy robooczej do spraw ludów tubylczych ONZ by ta organizacja uznała Ajnu za taki lud.
Erica – Irene Daes przewodnicząca wspomnianej przed chwilą grupy roboczej przyleciała do Japonii by zbadać sprawę Ajnów. Następnym ważnym wydarzeniem było zaproszenie 15 grudnia 1992 roku przez ONZ przewodniczącego Stowarzyszenia Ajnów Hokkaido. W siedzibie ONZ przewodniczący wygłosił przemówienie rozpoczynające otwarcie międzynarodowego roku ludów tubylczych świata.
Niedługo po tych wydarzeniach na zaproszenie Ajnów na Hokkaido przylatuje laureatka pokojowej nagrody nobla, a zarazem gwatemalska indianka Rigoberta M Tum.
Fakt, że Stowarzyszenie Ajnów udało się zainteresować ONZ swoją sytuacją doprowadził do tego, że rząd Japonii bardzo stopniowo zaczął podejmować pewne kroki. W 1997 roku została uchwalona “Ustawa o promocji kultury i tradycji Ajnów”. Na mocy tej ustawy rząd Japonii miał dbać o promowanie kultury ludu z Hokkaido, ale ustawa ta niestety nie dała żadnych praw Ajnom i nie poprawiła ich sytuacji.
W jakiś czas po uchwaleniu tej ustawy powstała fundacja do badań nad kulturą Ajnów. Tak więc można powiedzieć, że ta ustawa dała jednak jakiś efekt. Fundacja w mniejszym lub większym stopniu finansowała różne inicjatywy związane z kulturą ludu z Hokkaido. Organizacja dała fundusze między innymi na program radiowy dzięki, któremu można było się nauczyć języka Ajnów. Po za tym pierwszy konkurs języka Ajnów z 2006 roku. Większość tych wydarzeń była organizowana jednak przez Japończyków, a nie przez Ajnów.
Mamy wrzesień 2007 roku. Przedstawiciele Japonii w ONZ opowiedzieli się za deklaracją tej organizacji o prawach tzw. ludności rdzennej. Bardzo szybko po tym bo w czerwcu 2008 roku ONZ uchwaliło rezolucję, w której uznano Ajnów za lud tubylczy Hokkaido. Rząd Japonii zaakceptował tą rezolucje.
W końcu kilka miesięcy temu dokładnie w lutym rząd Japonii uchwalił ustawę, która uznaje Ajnu za lud tubylczy, a rząd musi podjąć wszelkie możliwe działania by pomóc społeczności Ajnów. Może to nie będzie kolejny rządowy dokument i rząd Japonii podejmie jakieś działania ? Kto wie… Pewnie za jakiś czas się dowiemy.
Moi drodzy na dziś to tyle. Za tydzień kolejna część o Ajnach trzymajcie się.

Add a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *