NAWIĄZANIE STOSUNKÓW DYPLOMATYCZNYCH POMIĘDZY JAPONIĄ, A POLSKĄ CZ 3 – NIEZWYKŁA POMOC JAPONII

Witajcie moi drodzy. Dziś opowiem Wam dalej o nawiązaniu stosunków dyplomatycznych pomiędzy Japonią i Polską. W części pierwszej tego tematu opowiedziałem jak doszło do nawiązania stosunków. W drugiej części opowiedziałem o tym jakie były przyczyny, że kraj wschodzącego słońca nawiązał te stosunki. W tej części opowiem o niezwykłej pomocy, której cesarstwo Japonii udzieliło Polsce.
Nadal mamy rok 1919. W Rosji trwa wojna domowa. Na syberii przebywają tymczasem Polskie dzieci wśród nich sporo sierot. 16 września Anna Biełkiewicz założyła we Władywostoku Polski Komitet Ratunkowy Dzieci Dalekiego wschodu. Członkowie komitetu zajmowali się odszukiwaniem i ściąganiem Polskich dzieci do Władywostoku. Niestety organizacja ta sama nie mogła zbyt wiele zrobić.
Założycielka komitetu udała się do Japonii by uzyskać pomoc od władz cesarstwa. Kraj wschodzącego słońca od razu udzielił pomocy.
Pierwsze dzieci dotarły do Japonii w lipcu 1920 roku. Przez pierwszy rok trwania akcji w Japonii znalazło się około czterysta dzieci. Z Władywostoku płynęły statkami do Tsuruga w prefekturze Fukui. Z tego miasta pociągami jechały do Tokio. W stolicy Japonii opiekę nad dziećmi sprawował Japoński czerwony krzyż oraz buddyjskie towarzystwo charytatywne. O małych Polakach w kraju wschodzącego słońca zrobiło się głośno. Dzieci odwiedzali członkowie Japońskiego rządu, buddyjscy mnisi. Dzieciom organizowano różne atrakcje oraz wycieczki oraz kontakt z Japońskimi dziećmi.
Cesarzowa Sadako bardzo szybko zainteresowała się Polskimi dziećmi. Cesarzowa w kwietniu 1921 roku odwiedziła Polskie dzieci, które znajdowały się w szpitalu. Przeprowadziła z nimi rozmowę. Dzieci z tej pierwszej akcji po kilku miesięcznym pobycie w Japonii były przewożone statkami do Seattle, koleją do Nowego Jorku i stamtąd statkami do Polski.
Polski komitet zorganizował w 1922 jeszcze jedną akcję ratunkową dzieci. Tym razem ponad trzysta dzieci trafiło do Osaki. Dzieci, które znajdowały się w wieku szkolnym uczyły się razem z Japońskimi rówieśnikami. Na dodatek w szkołach organizowano wykłady dotyczące Polski. Mali
Polacy otrzymali prezenty z całej Japonii, a cesarzowa Sadako udzieliła im wsparcia finansowego. Po jakimś czasie dzieci z tej grupy udawały się statkami przez Szanghaj, Hongkong, Singapur, Portsaid, Londyn do Polski.
W Polsce trafiły do ośrodka dla Syberyjskich dzieci, którym zarządzał doktor Józef Jakubkiewicz, który był zainteresowany kulturą Japońską. W 1929 roku założono związek młodzieży z dalekiego wschodu. Związek zajmował się informowaniem o kulturze kraju wschodzącego słońca, nauką języka Japońskiego. Związek nawiązał współpracę z ambasadą Japonii. Miało dojść nawet do drugiej wizyty w “drugiej ojczyznie” jak przedstawiciele związku nazywali Japonię, ale niestety przez wybuch II wojny światowej nie doszło do tego.
Moi drodzy na dziś to wszystko. Mam nadzieję, że Wam się podobało. Za tydzień będzie pierwsza część zupełnie nowego tematu. Natomiast za dwa tygodnie opowiem Wam dalej o nawiązaniu stosunków dyplomatycznych. Trzymajcie się.

Add a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *