DROGA IMPERIUM – CZ 2 UMACNIANIE SIOGUNATU TOKUGAWÓW

Witajcie, moi drodzy. Dziś druga część tematu Droga imperium. W
pierwszej omówiliśmy sobie Ieyasu, pierwszego sioguna z rodu Tokugawa.
Druga część dotyczyć będzie umacniania się siogunatu Tokugawów.

Po objęciu władzy przez Tokugawów Hideyori, syn Toyotomiego, został
odizolowany na zamku w Osace. Ród Tokugawa ograniczył też dochody
Hideyoriego, zaś Senhime Tokugawa została jego żoną.

Mamy rok 1611 – w Kioto dochodzi do spotkania pomiędzy Hideyorim a
Ieyasu Tokugawą. Spotkanie doprowadziło do tego, że ród Tokugawa uznał,
iż Hideyori może zagrozić w przyszłości ich władzy. Zaczęto zaostrzać
politykę wobec młodego Toyotomiego, by to zagrożenie wyeliminować.

Mamy rok 1614 – Hideyori opłaca odbudowę świątyni w Kioto, zniszczonej
przez trzęsienie ziemi, a wybudowanej przez jego ojca. Doprowadziło to
do zaostrzenia sytuacji, gdyż Tokugawom nie spodobała się dobroczynność
Hideyoriego.
Zaledwie parę miesięcy po tym, we wrześniu tego samego roku, Toyotomi
zaprosił do Osaki roninów, czyli samurajów, którzy nie mieli swojego
pana. Wspominałem o tym dokładnie, kim byli roninowie, kiedy opowiadałem
o samurajach. Toyotomi, obawiając się ataku ze strony siogunatu, kupił
od Europejczyków proch .
Ieyasu Tokugawa w odpowiedzi zaczął przygotowywać się do wojny z
Toyotomim. Siogun w stanie spoczynku zaczął gromadzić w Kioto swoje
wojska, a samą obronę Kioto powierzył swojemu następcy, siogunowi
Hidetadzie Tokugawa. Mimo że to Hidetada był siogunem, to z powodu
większego doświadczenia dowodzącym został Ieyasu.
Pewna część rodów, które nadal nie były zadowolone, że władzę sprawuje
ród Tokugawa, udały się do Osaki, by wesprzeć młodego Toyotomiego. W
jego obozie władzę w zasadzie sprawowali jego dowódcy, gdyż z powodu
wieku Toyotomiemu brakowało doświadczenia. Sytuacja ta doprowadziła do
tego, że zabrakło silnego i zdecydowanego przywódcy, a generałowie
Toyotomiego mieli podzielone zdania w kwesti obrony. Część z nich
opowiadała się za pozostaniem wszystkich sił w Osace, a część za
wyruszeniem przeciwko siłom sioguna. Dopiero po dłuższym czasie, gdy
Hideyori Toyotomi stwierdził, że chce pozostać na zamku w Osace, wybrano
to właśnie rozwiązanie.

W listopadzie i w początkach grudnia 1614 roku Ieyasu gromadzi swoje
wojska pod Osaką. Właśnie od tego momentu zaczęła się tzw kampania
zimowa. Do pierwszego starcia doszło natomiast 19 grudnia. W tym dniu
jeden z dowódców Tokugawy ze swoimi siłami zajął jeden z fortów leżących
na obrzeżach Osaki. Do kolejnych starć dochodzi 26 i 29 grudnia. Mimo
silnego oporu ze strony obrońców siły sioguna zajęły kolejne ważne
części umocnień wokół zamku.

Mamy 3 stycznia 1615 roku – na rozkaz Ieyasu Tohitsume Maeda ze swoimi
siłami, które liczyły 12 tysiące ludzi, zaatakował umocnienia zwane
sanada – maru. Siłom Toyotomiego udało się jednak odeprzeć ten atak.
Siły Tokugawy przegrały w tym starciu. W bardzo krótkim czasie po tym
niepowodzeniu siły siogunatu poniosły kolejne porażki w walkach o
umocnienia Osaki.
Po tych niepowodzeniach Ieyasu Tokugawa zarządził ostrzał miasta przez
artylerię. Siły siogunatu posiadały zakupione od państw zachodnich
działa. Warto wspomnieć, że obrońcy Osaki nie posiadali takiego uzbrojenia.
Kolejne dni, 8 – 19 stycznia, to ostrzeliwanie miasta. Tokugawa zdawał
sobie sprawę, że swoimi działami nie uda mu się zniszczyć fortyfikacji
obronnych, które były zbyt potężne. Ostrzał doprowadził jednak do
zniszczeń w samej Osace. Na tym zakończyła się tzw. kampania zimowa,
gdyż naciskany przez swoje otoczenie Hideyori Toyotomi rozpoczął
pertraktacje pokojowe z Tokugawą. W trakcie rozmów Tokugawa zaproponował
Toyotomiemu posiadłość na wyspie Honsiu w zamian za Osakę, ale Toyotomi
wolał inne miejsce. Poza tym Tokugawa zagwarantował obrońcom Osaki
bezpieczeństwo.

Mamy 21 stycznia, kiedy to obie strony zawarły porozumienie, a Toyotomi
na jego mocy pozostał w Osace. Zaledwie dzień po zawarciu porozumienia
siogunat zaczął burzyć fortyfikacje Osaki. Pozostawiono jednak mury
wokół zamku w Osace. Tokugawa zamierzał bowiem wznowić działania
wojenne. Jeszcze w czasie zimy zamówił kolejne działa u zachodnich
państw. Siogunat przygotował też podłoże propagandowe, ponieważ po całym
Kraju Wschodzącego Słońca zaczęto szerzyć informacje o tym, że ponoć
Hideyori Toyotomi chcie zerwać porozumienie i wystąpić przeciwko
siogunatowi.
Do Osaki dosyć szybko docierają informacje o tym, że Tokugawowie
szykują wznowienie działań wojennych. Dowódcy Toyotomiego podjęli
decyzję, że tym razem obrona nie nastąpi w Osace, ale poza miastem.

Mamy maj 1615 roku i rozpoczęcie tzw. kampani letniej. Siogun Hidetada
Tokugawa nakazał, by wszystkie rody przybyły ze swoimi siłami na zamek
Fushimi.

Mamy 23 maja – z zamku w Osace wyrusza ze swoim oddziałem jeden z
dowódców Toyotomiego – Harufusa Ono. Udało mu się zniszczyć miasto Sakai
oraz zdobyć zamek Kishiwada. Po tych sukcesach Harufusa postanowił
zająć zamek Wakayama, który był ważną twierdzą dla siogunatu. Doszło do
bitwy pod Kashii, przegraną przez dowódcę Toyotomiego, który powrócił do
Osaki.

Mamy 2 czerwca 1615 roku. Z Kioto wyruszają wojska Tokugawy. Ieyasu
podzielił swoje siły na dwie armie. Pierwsza armia liczyła 38 tysięcy
ludzi, natomiast druga 121 tysięcy.

Mamy 3 czerwca – część sił Tokugawy napotkały w okolicy wzgórza Komatsu
oddział przeciwnika, którym dowodził Mototsugu. Bitwę przegrały siły
Toyotomiego. Wkrótce po tym starciu armia siogunatu napotkała spore siły
przeciwnika, które przybyły jako wsparcie. Walki były bardzo ciężkie i
pomimo zwycięstwa siły Tokugawy poniosły trochę strat. Natomiast druga
połowa armii siogunatu dotarła w pobliże Yao i Wakae. Doszło tam do
starć z siłami przeciwnika, którymi dowodzili Sadatori Naitó i Hirosada
Yamaguhi. Doborowe oddziały Tokugawy pokonały przeciwnika, a jeden z
dowódców zginął.

Mamy 4 czerwca – w tym dniu doszło do bitwy pod Temóji. Armia Tokugawy
walczyła tam z oddziałami Sanady, które liczyły ponad 54 tysiące ludzi.
Siły siogunatu początkowo przegrywały, ale po tym jak zginął jeden z
dowódców przeciwnika armia Tokugawy odniosła sukces, zaś siły
Toyotomiego w panice uciekły do Osaki. Jeszcze tego samego dnia
rozpoczęto ostrzał Osaki oraz bezpośredni atak. Armii Tokugawy pomógł
ktoś z obrońców, podpalając zamek. Nie zachowały się jednak informacje o
tym, kim była ta tajemnicza osoba oraz czym się kierowała. 5 czerwca
Toyotomi – wiedząc, że przegrał – oraz jego dowódcy popełnili sepuku.
Jeszcze tego samego dnia armia siogunatu zajęła Osakę. Dzięki temu
siogunat Tokugawów utrwalił swoją władzę i pozycję. Japończykom tak
bardzo spodobała się broń z Zachodu, że wkrótce zamówili jeszcze więcej
dział. Jednak siogunat musiał wkrótce zmierzyć się z jeszcze jednym
zagrożeniem.

Z Osaki przenosimy się na półwysep Shimabara, gdzie w 1637 roku wybuchło
powstanie ludności wspieranej przez roninów. Zatrzymajmy się na chwilę,
by pokrótce omówić przyczyny buntu.

Shimabara należała do rodu Arima. Wpływy Europejczyków w Kraju
Wschodzącego Słońca sprawiły, że ród ten, podobnie jak i część innych
rodów, przyjął religię chrześcijańską. W jego ślady poszła też ludność
Shimabary. W 1614 roku ród Arima traci swoje ziemie. Shimabarę otrzymał
ród Matsukura. Shigemasa Matsukura zaangażował się w politykę siogunatu,
by wzmocnić swoją pozycję polityczną, oraz zaczął budować nowy zamek. Na
ludność Shimabary nałożył bardzo wysokie podatki. Tak było aż do wybuchu
powstania.
Mamy jesień 1637 roku. Doszło wtedy do zabójstwa jednego z urzędników.
Do powstańców przyłączyła się ludność z wysp Amakusa, gdzie sytuacja
wyglądała tak samo. Dowódcą powstańców został bardzo młody ronin, Shiró
Amakusa.
Powstańcy z Amakusa najpierw próbowali zająć dwa zamki, Tomioka i Hondo,
należące do rodu Terasawa, ale nie udało im się to, gdyż inne rody
przybyły z pomocą. Po tych nieudanych próbach dotarli do Shimabary,
gdzie połączyli się z tamtejszą ludnością. Siły powstańców odniosły
kolejne porażki i ulokowały się w ruinach dawnego zamku Hara.
Pod zamek wkrótce dotarła armia wysłana przez siogunat. Dowodził nią
Shigemasa Itakura. Siogunat poprosił Holandię o wsparcie i zakupił proch
oraz działa. Japończycy poprosili też Holendrów o jakiś statek, który
otrzymali. Statek jednak po jakimś czasie oddano Europejczykom z powodu
szyderstw powstańców.
Przez kilkanaście dni armia siogunatu ostrzeliwała Harę z dział. W
trakcie walk z powstańcami zabity został Itakura. Siogunat przysłał
kolejne oddziały, a nowym wodzem został Nobotsuma Matsudaira. Oblężenie
Hara trwało kilka miesięcy. Siogunat zdobył obóz powstańców dopiero 15
kwietnia 1638 roku. Wszyscy żywi powstańcy zostali zabici przez armię
siogunatu. Pozostałości zamku Hara zostały zniszczone, a Matsukura
popełnił samobójstwo. Shimabarę otrzymał ród Kóriki. Wiadomo, że armia
siogunatu liczyła 125 tysięcy ludzi. Natomiast nie wiadomo ilu ludzi
mieli powstańcy.

Moi drodzy, na tym kończymy drugą część tematu Droga imperium. Mam
nadzieję, że Wam się podobało. Trzymajcie się.

Add a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *