DROGA IMPERIUM CZ 5 WOJNA BOSHIN 1868 – 1869

Witajcie, moi drodzy. Dziś opowiemy sobie o początku okresu Meiji. W poprzedniej części omówiliśmy sobie Traktat Kanagawy i wzrost niezadowolenia z rządów siogunów Tokugawów. Część skończyliśmy na tym, jak były siogun wydał rozkaz ataku na Kioto. Tak więc, bez zbędnego przedłużania, będziemy kontynuować.
Wojska sioguna liczyły 15 tysięcy żołnierzy. Tak więc mieli przewagę nad zwolennikami cesarza. Mimo przewagi liczebnej armia Tokugawy miała w większości dawne wyposażenie, a siły zwolenników cesarza posiadały zachodnie uzbrojenie. Po za tym w pobliżu Osaki znajdowała się grupa brytyjskich okrętów wojennych. Sprawiło to, że Tokugawa część sił musiał zostawić w Osace na wszelki wypadek. Pamiętacie lub nie, ale Wielka Brytania popierała zwolenników cesarza. Po za tym istnieją poważne przypuszczenia, że żołnierze Tokugawy mieli słabą motywację do walki.

Mamy 27 stycznia 1868 roku. W godzinach popołudniowych rozpoczęło się pierwsze starcie sił Tokugawy i zwolenników cesarza pod Tobą. Miejscowość ta w tamtych czasach znajdowała się na obrzeżach Kioto. Siły Tokugawy, które wzięły udział w tym pierwszym starciu, liczyły od 2000 do 2500 żołnierzy. Natomiast siły zwolenników cesarza 900. Siły zwolenników cesarza zaczęły strzelać do sił przeciwnika, gdy wchodziły one na most Koeda.
Jeden z dowódców Tokugawy został ranny. Wydarzenie to doprowadziło do chaosu wśród wojsk byłego sioguna. Został on jednak opanowany i grupa żołnierzy uzbrojonych w starodawne uzbrojenie przypuściła atak na nowocześnie wyposażony oddział zwolenników cesarza. Większość z atakujących zginęła. Doprowadziło to do tego, że reszta sił byłego sioguna zaczęła się wycofywać.
Sytuacja została opanowana w nocy, gdy na miejsce bitwy przybyły kolejne oddziały Tokugawy. Tak więc bitwa przynajmniej na razie pozostała nierozstrzygnięta.
W tym samym czasie, gdy na moście Koeda toczyły się walki, w zupełnie innej części obrzeży Kioto, w Fushimi, również doszło do starcia, które nie zostało rozstrzygnięte.

Mamy kolejny dzień, 28 stycznia. Tomomi Iwakura, jeden ze zwolenników cesarza, przekazał rozkazy od cesarza Mutsuhito Toshimichiemu Okubo. Obydwaj panowie w późniejszych latach staną się ważnymi politykami Japońskimi.
Rozkazy cesarskie zostały podrobione. Mimo to na ich mocy Tokugawa stał się zdrajcą, którego można było zabić. Również na mocy tych rozkazów armia zwolenników cesarza mogła używać w bitwie jego sztandarów. Od tego momentu będę więc określał tę armię mianem wojsk cesarskich.
Tego samego dnia na naczelnego dowódcę swoich sił zwolennicy cesarza wyznaczyli Komatsu Akihito, brata cesarza. Miał on dwadzieścia parę lat, kształcił się w klasztorze, by zostać mnichem, i nie miał żadnego doświadczenia w dowodzeniu ani bojowego. Wydarzenia te sprawiły, że zwolennicy cesarza stworzyli kangun – czyli armię cesarską.
Również w tym samym czasie armia Tokugawy przegrupowała się i utworzyła główną kwaterę w miejscowości Tomimomori.
Również tego samego 28 stycznia w zatoce Awa doszło do bitwy morskiej pomiędzy flotą Tokugawy a flotą cesarską. Warto pamiętać, że była to pierwsza bitwa morska w historii Nipponu, w której brały udział nowoczesne okręty. Bitwę wygrały okręty Tokugawy. Bitwa ta nie była jednak znacząca, więc nie miała żadnego wpływu na walki.

Mamy 29 stycznia. Oddziały cesarskie atakują wojska przeciwnika pod Tominomori. W bitwie tej po raz pierwszy użyto sztandaru cesarza. Oddziały Tokugawy zaczęły się wycofywać z pola walki. W tym samym czasie inny oddział cesarski zaatakował oddziały Tokugawy nad rzeką Takase i zmusił je do odwrotu.
Wycofujące się z obu pól bitwy oddziały byłego sioguna dotarły do zamku Yodo. Próbowały od tamtejszego rodu pozyskać poparcie dla Tokugawy, ale ród ten nie wpuścił oddziałów do zamku, gdyż postanowił poprzeć cesarza.

Mamy 30 stycznia. Siły byłego sioguna cofają się w stronę Osaki. Mniej więcej w tym samym czasie dawny siogun ucieka z Osaki do Edo. Ucieczka Tokugawy doprowadziła do tego, że część jego sił znajdujących się w Osace poddała się siłom cesarza.
Sukces sił cesarskich w pierwszych starciach oraz ucieczka Tokugawy doprowadziły do tego, że część rodów, które nie opowiedziały się jeszcze po żadnej ze stron, przyłączyły się do cesarza.
W trakcie trwania tych pierwszych starć na terenie dzisiejszego Kobe zebrali się zachodni dyplomaci. Początkowo popierali oni siogunat. Po kilku dniach jednak dotarł do nich wysłannik cesarski, który poinformował dyplomatów o tym, że siogunat został rozwiązany, ale że cesarz nie anuluje żadnej umowy z państwami zachodnimi. Na skutek tego państwa zachodnie postanowiły poprzeć cesarza i zaakceptować zmiany.

Mija kolejnych kilka tygodni. Mamy marzec. Państwa zachodnie poprzez wpływ, jaki na nie wywarła Wielka Brytania, podjęły decyzję o niepopieraniu oraz nie udzielaniu pomocy żadnej ze stron do czasu zakończenia konfliktu. W tym samym czasie wojska cesarza, podzielone na trzy części, kierowały się w stronę Edo.

Mamy 29 marca. Pomiędzy wojskami cesarskimi a siłami Tokugawy dochodzi do bitwy pod Katsunumą. Siły dawnego sioguna poniosły klęskę. Klęska ta doprowadziła do dalszego upadku morale w armii dawnego sioguna, które i tak było niskie.
Takamori Saigó dowodzący uderzeniem na Edo i jego sukcesy doprowadziły do tego, że wojska Tokugawy broniące Edo w maju poddały miasto. Mimo to mniejsze siły Tokugawy broniły się nadal w rejonie Edo, czyli na wyspie Honsiu. Zostały one pokonane 4 lipca w bitwie pod Ueno.
Takeaki Enomoto, dowódca floty Tokugawy, odmówił poddania się. Miał swoje własne plany oraz nadzieję, że uda się jeszcze coś zmienić. Bezwarunkowe poddanie Edo i klęska Tokugawy doprowadziły do tego, że większość rodów Japonii poparła cesarza, z wyjątkiem rodów z północy, które wspierały ród Ajzu, który był zwolennikiem Tokugawy. Rody te w maju utworzyły tzw. Związek Północny. Posiadały armię, która liczyła 50 tysięcy żołnierzy. Na dodatek 26 sierpnia do związku dołączył ze swoją flotą wspomniany już Enomoto. Związek Północny również miał bardzo niewiele nowoczesnego uzbrojenia. Tymczasem siły cesarskie, po zajęciu zamku samuraja z Nagaoki, ruszyły dalej na północ. Kolejne zwycięstwo wojska cesarskie odniosły w starciu na przełęczy Bonari. Wojska cesarza zajęły następnie miasto Aizu – Wakamatsu. Doprowadziło to do ostatecznej klęski Związku Północnego.
12 października Enomoto wycofał swoje okręty na Hokkaido, która wtedy nazywała się Ezo. Zaledwie kilkanaście dni później, bo 26 października, nazwę Edo zmieniono na Tokio. Od tego wydarzenia rozpoczyna się okres Meiji.

Mamy 27 stycznia 1869 roku. Na wyspie Ezo – dzisiejsze Hokkaido – została proklamowana Republika Ezo. Struktury polityczne tego państwa były wzorowane na strukturze USA. Wspomniany już Enomoto został jedynym prezydentem republiki.
Utworzenie nowego państwa poparły Francja oraz Wielka Brytania. Siły republiki rozpoczęły przygotowania do obrony. Umocniono rejon Hakodate oraz twierdzę Goryókaku. Głównodowodzącym armii republiki został Keisuke Ótori. Francuski kapitan Jules Brunet został jego zastępcą. Armia została podzielona na cztery części, którymi dowodzili Francuzi.

Mamy marzec 1869 roku. Flota cesarska dociera do miasta Miyako, które znajduje się na wyspie Honsiu. Bardzo szybko dochodzi do bitwy morskiej w zatoce Miyako, pomiędzy flotą cesarską a flotą republiki Ezo. Bitwę wygrywają okręty cesarskie.

Mamy kwiecień 1869 roku. Flota cesarska wraz z siedmioma tysiącami żołnierzy dociera do Ezo. Flota ta pokonuje flotę Ezo w bitwie morskiej pod Hakodate. Warto pamiętać, że była to pierwsza nowoczesna bitwa morska w historii Japonii. Armia cesarska bardzo szybko oblężyła twierdzę Goryókaku. 26 czerwca Enomoto poddał się. Taki był koniec republiki Ezo.

Na koniec tej części trzeba powiedzieć jeszcze jedno. Część badaczy historii Japonii uważa, że wydarzenia, które doprowadziły do przejęcia władzy przez cesarza, były bezkrwawe, że było to pokojowe przejęcie władzy, i zapominają o wojnie Boshin. Mówię o tym, gdyż moim zdaniem powinniśmy o tym pamiętać.

Moi drodzy, na dziś to wszystko. Mam nadzieję, że Wam się podobało. Trzymajcie się.

Add a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *