DROGA IMPERIUM CZ 7 – POCZĄTEK JAPOŃSKICH PODBOJÓW DO 1895 ROKU

Witajcie moi drodzy. W tej części opowiemy sobie o pierwszych podbojach japońskich w okresie Meiji. W poprzedniej części opowiedzieliśmy sobie o reformach państwowych. Tak więc bez przedłużania wstępu, przejdziemy do opowieści.

PRZYCZYNY EKSPANSJI
Dzisiejszą część należy zacząć od tego, czemu Nippon w okresie Meiji rozpoczął ekspansję militarną na sąsiednie tereny. Powodów jest kilka.
Po pierwsze Japończycy uważali, że inne azjatyckie kraje mają bardzo słabą kulturę, słabo są rozwinięte technicznie. Nie będę już tu opowiadał o Ajnach – to wszystko możecie znaleźć w temacie o tym tajemniczym ludzie, ale to właśnie oni stali się pierwszymi ofiarami tej polityki cesarstwa.
Mamy też inne przyczyny o tle gospodarczym. Japonia zaczęła się modernizować, rozwijał się przemysł. W celu przeprowadzenia modernizacji Nippon potrzebował surowców. A te, w nadmiarze, znajdowały się w sąsiednich państwach.
Poza tym cesarstwo chciało być ważnym graczem na arenie międzynarodowej. Japonia chciała być mocarstwem w każdym aspekcie.

HOKKAIDO
Mamy 1869 rok. Wyspa Hokkaido została wcielona w skład Nipponu. Tak jak wspominałem wyżej, to, co potem stało się z Ajnami, opowiedziałem w osobnym temacie.

KRÓLESTWO RIUKIU
Państwo to od przeszło dwustu lat było zależne jednocześnie od Japonii i Chin. Cesarstwo swoje podboje rozpoczęło od tej kwestii.
Cesarstwo szybko otrzymało szansę, by rozwiązać problem Riukiu. Mamy grudzień 1871 rok. Statek królestwa Riukiu został zepchnięty przez sztorm na południowy Tajwan. Żeglarze poprosili o pomoc plemię Paiwan. Tubylcy przyjęli przybyszy bardzo gościnnie. Wkrótce coś musiało się stać, bo przybysze zaczęli uciekać, co skończyło się zabiciem przez plemię większości przybyszów.
Po dłuższym czasie, gdy garstka osób, które przeżyła, wróciła do Riukiu, cała sprawa wyszła na jaw. Ten incydent był właśnie tym, czego potrzebował Nippon.
Mamy październik 1872 roku. Cesarz Mutsuhito ogłosił, że od tej pory królestwo Riukiu staje się księstwem. Posunięto się dale,j gdyż Nippon wysłał ministra spraw zagranicznych do Pekinu z żądaniem wypłaty odszkodowania. Chińczycy odpowiedzieli, że nie sprawują żadnej władzy nad tym rejonem Tajwanu.
Mamy kwiecień 1874 roku. Nippon w odpowiedzi na reakcję Chin wysyła na Tajwan ekspedycję złożoną z mniej więcej trzech lub czterech tysięcy żołnierzy. Japończycy zajęli południe Tajwanu.
W okresie od sierpnia do października 1874 roku w Pekinie trwały rozmowy pomiędzy Japonią a Chinami. Na koniec rozmów Chiny zgodziły się z działaniami Japonii, wskutek tego uznając, że królestwo Riukiu to teren Kraju Wschodzącego Słońca.
Mamy marzec 1879 roku. Nippon przyłącza Riukiu do swojego terytorium i zmienia jego nazwę na prefektura Okinawa. Kwestia Riukiu była pierwszym sukcesem militarnym Nipponu.

KOREA – PIERWSZE ROZDANIE
Teraz musimy się znów cofnąć w czasie, do początków okresu Meiji. Cesarstwo od samego początku ery Meiji było zainteresowane półwyspem koreańskim. Półwysep był ważny dla cesarstwa, ponieważ stanowił łącznik pomiędzy krajem, który znajduje się na wyspach, a resztą kontynentu azjatyckiego.
Cesarstwo już na początku okresu Meiji próbowało nawiązać kontakt z Koreą poprzez umowę handlową. Ta dyplomatyczna próba skończyła się dla Kraju Wschodzącego Słońca niepowodzeniem, gdyż Koreańczycy nie chcieli prowadzić rozmów z powodu używania przez cesarstwo imperialnego nazewnictwa w dyplomacji. Według Koreańczyków takich zwrotów mogli używać wyłącznie Chińczycy.
Część polityków Nipponu była tym tak rozsierdzona, że chciała doprowadzić do wojny z Koreą.
Mamy 20 września 1875 roku. Cesarstwo, chcąc zmusić Koreę do rozmów, wysyła jeden okręt w celach zwiadowczych w rejon wyspy Ganghwa, która należała do Korei, a w obecnych czasach do Korei południowej.
Garnizon koreański, który stacjonował na wyspie, ostrzelał japoński okręt. Skutkiem tego było zablokowanie przez japońską marynarkę wybrzeża Korei oraz zajęcie wyspy. Rząd cesarski wysłał do Korei Kiyotakę Kurodę w celu prowadzenia rozmów z Koreą. Cesarstwo zagroziło też Korei, że jeśli państwo to nie zgodzi się na rozmowy, dojdzie do wojny.
Mamy 22 lutego 1876 roku. Nippon i Korea zawarły traktat o przyjaźni – tzw traktat z Ganghwy. Po kilku miesiącach, 24 sierpnia, dodano jeszcze dodatkową konwencję. Na mocy postanowień dla handlu z Nipponem otworzono następujące miasta: Pusan, Jemulpo – współczesna nazwa to Inczon – oraz Wonsan. Japońskie towarzy zwolniono z ceł, a obywatele Nipponu mieli tzw. prawo eksterytorialności. W Seulu według ustaleń miano utworzyć poselstwo. Okręty cesarskie otrzymały prawo do zatrzymywania się w niektórych koreańskich portach. Bardzo ważne było również to, że Nippon uznał Koreę za państwo niepodległe. Korea do tej pory była pod silnymi wpływami Chin.
W zasadzie te wszystkie ustalenia spowodowały jedno, że Korea spod wpływów chińskich dostała się pod wpływy Nipponu.

WALKA O WPŁYWY W KOREI
Oczywiście domyślacie się pewnie, że taki stan rzeczy nie podobał się rządowi chińskiemu. Władze tego państwa nie uznały postanowień traktatu, do zawarcia którego Nippon Koreę zmusił.
W samym państwie koreańskim sytuacja również nie była ciekawa. Powstały dwie grupy polityczne. Jedno tworzyli zwolennicy traktatu zawartego z Japonią, popierający działania Nipponu wobec Korei. Drugie ugrupowanie polityczne chciało dalszej zależności Korei od Państwa Środka. Doprowadziło to do pogłębienia się kryzysu wewnętrznego Korei.
Mamy 1882 rok. Żołnierze koreańscy, którzy byli antyjapońscy, wywołali bunt. W trakcie tych zajść doszło do zabójstwa oficera Nipponu i zniszczenia ambasady cesarstwa Japonii. Dyplomaci z ambasady zdążyli uciec. Cesarstwo Japonii otrzymało czytelny sygnał od władz Chin – nie zrezygnujemy z Korei tak łatwo.
Kraj Wschodzącego Słońca bardzo szybko wysłał na półwysep wojska. Nippon wymusił na Korei nowy traktat, tzw. traktat z Jemulpo, który zawarto jeszcze w 1882 roku. Na jego mocy Nippon utworzył w Seulu garnizon wojskowy z trzystuosobowym oddziałem.
Chiny w odpowiedzi na to wysłały do Korei wojsko pod dowództwem Yuana Shikaja, który wkrótce stał się rezydentem cesarza Chin w Seulu.
Po dwóch latach od zawarcia traktatu w Korei wybuchło powstanie. Część badaczy jest przekonana, że bunt ten po cichu wspierały władze Japonii. Buntownicy zostali jednak bardzo szybko pokonani przy pomocy władz Chin. Do wojny pomiędzy Nipponem i Chinami nie doszło w tym czasie, ponieważ oba państwa nie były jeszcze na taki konflikt gotowe.
Skutkiem tego doszło do rozmów pomiędzy Nipponem i Państwem Środka.
Mamy 18 maja 1885 roku. Japonia i Chiny zawierają porozumienie. Na mocy umowy zarówno Chiny, jak i Japonia miały wycofać swoje wojska z półwyspu. Ugodę podpisał ze strony Chin Li Hongzhang, a ze strony Nipponu premier Ito Hirobumi.
Mimo tego sytuacja w państwie koreańskim stawała się coraz gorsza, ponieważ jego kondycja ekonomiczna była ciężka, panował głód, a do tego coraz silniejsze wpływy Chin i Japonii. To wszystko doprowadziło w 1894 roku do wybuchu powstania Tonghak. Władze Korei poprosiły Chiny o wsparcie militarne.
Państwo Środka udzieliło pomocy, wcześniej informując, zgodnie z porozumieniem, rząd Nipponu o swoich zamierzeniach. Kraj Wschodzącego Słońca również wysłał swoje siły na półwysep. Wskutek tego powstańców szybko pokonano.
Nippon wykorzystał powstanie jako pretekst do realizacji własnych zamierzeń.
Mamy 23 lipca 1894 roku siły Japonii zajęły siedzibę króla Korei i zmusiły go do rezygnacji z posłuszeństwa wobec państwa chińskiego.

PIERWSZA WOJNA z CHINAMI
Mamy 1 sierpnia 1894 roku. Nippon wypowiedział wojnę Chinom. Flota Chińska już na samym początku wojny poniosła klęskę, ponieważ jej statki przewożące posiłki na półwysep koreański zostały zatopione przez flotę Japońską. Wojska Nipponu bardzo szybko zajęły między innymi Pjongiang. Wojska cesarstwa Japonii weszły na teren Chin.

Mamy połowę września 1894 roku. Część floty chińskiej zatrzymuje się w ujściu rzeki Yalu.

Mamy 17 września 1894 roku. Do ujścia rzeki dociera flota Nipponu. Tego samego dnia dochodzi do bitwy u ujścia Yalu. Flota Kraju Wschodzącego Słońca zwyciężyła.
Dzięki temu zwycięstwu flota Nipponu miała pełne panowanie na morzu.

Mamy listopad 1894 roku. Wojska Nipponu zajęły miasta Dalian oraz Lushunkou. W tym mieście siły Nipponu zabiły kilkanaście tysięcy cywilów. Armia Japonii zajęła Peskadory i zagroziła samej stolicy Chin. W takiej sytuacji Państwo Środka postanowiło poprosić Nippon o pokój.

Mamy 19 marca 1895 roku. Do Japonii przybywa Li Hongzhang, by negocjować pokój. Usiłował on nawet namówić rząd cesarski do utworzenia koalicji przeciwko państwom zachodnim. Oczywiście bezskutecznie. Chiński polityk był przekonany, że wzrost potęgi Nipponu spowoduje reakcje państw zachodnich.

Mamy 17 kwietnia 1895 roku. Japonia i Chiny podpisują traktat z Shimonoseki. Na jego mocy Chiny musiały uznać niezależność państwa koreańskiego, zrezygnować ze wszystkiego, co wiązało się z zależnością Korei od Chin. Na mocy traktatu Państwo Środka musiało przekazać Japonii następujące terytoria: część prowincji Liaoning, półwysep Liaotung, Tajwan i wyspy znajdujące się w jego pobliżu, archipelag Peskadory. Chiny musiały zapłacić cesarstwu Japonii gigantyczne odszkodowanie,
Chiny musiały też udostępnić Krajowi Wschodzącego Słońca porty: dzisiejsze Jingzhou, Chongqing, Suzhou, Hangzhou. Rzeka Jangcy oraz Wielki Kanał na mocy traktatu zostały szlakami żeglugowymi. Japonia otrzymała też tzw. status najwyższego uprzywilejowania. Nippon okupował Weihai do czasu wypełnienia przez Państwo Środka postanowień zawartego traktatu.
Na skutek działań dyplomatycznych Rosji cesarstwo Meiji wkrótce zrzekło się półwyspu Liaodong, ale w zamian otrzymało jeszcze większe reparacje wojenne.

Moi drodzy, na dziś to tyle. Mam nadzieję, że Wam się podobało. Trzymajcie się..

Add a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *