DROGA IMPERIUM CZ 15 – POCZĄTEK JAPOŃSKIEJ HEGEMONI W CHINACH

Witajcie  w tej części opowiem o początku Japońskiej Hegemoni w Chinach. We wpisie : 

1. Kolejny krok 

2. 21 żądań. 

3. Porozumienie 

4. Lata 1915 – 1918

 

KOLEJNY KROK 

Nippon po zdobyciu kolonii niemieckich, o czym opowiadałem w poprzedniej części, postanowił wykorzystać fakt, że wszystkie mocarstwa zajęte są wojną, i wykorzystać to dla siebie i rozbudowy swojego imperium i zająć się dalej kwestią Chin. W państwie środka w tym okresie nie działo się najlepiej. 

Nie chcę w to wchodzić głębiej, bo to kwestia na osobny temat, który może kiedyś zrealizuję… Po pierwsze od końcówki 1911 roku Chiny były republiką, a nie cesarstwem.  Pierwszym prezydentem został Yuan Shikai, generał i polityk. 

Kiedy wybuchła I wojna światowa, Republika Chińska nie opowiedziała się po żadnej ze stron i ogłosiła neutralność.   

 

 

Prezydent Chin Yuan Shikai

 

DWADZIEŚCIA JEDEN ŻĄDAŃ

Mamy 18 stycznia 1915 roku. Rząd Japonii wysyła do Chin 21 żądań. Oto cała lista: 

  1. Chiny miały zaakceptować przejęcie przez Nippon niemieckich koncesji w Shandongu. 
  2. Państwo Środka miało zakazać dzierżawy jakiejkolwiek części wybrzeża prowincji Shandong lub wysp, które znajdowały się przy tej prowincji. 
  3. Zgoda na budowę przez Nippon linii kolejowej, która łączyłaby się z koleją łączącą miasto Jiaozhou z miastem Jinan.  
  4. Otwarcie ważnych miast w prowincji Shandong dla obcokrajowców i handlu. 
  5. Okres dzierżawy pewnych miejsc przez Japonię miał zostać przedłużony na kolejne 99 lat. 
  6. Obywatele Kraju Wschodzącego Słońca mieli mieć prawo do posiadania ziemi w Mandżurii oraz wschodniej Mongolii Wewnętrznej, by wznosić tam obiekty przemysłowe. Japonia miała w tych prowincjach otrzymać również przemysł górniczy.
  7. Japończycy mieli uzyskać prawo do swobodnego poruszania się po wyżej wymienionych regionach i prowadzenia tam działalności.
  8. Japonia miała przejąć kopalnie we wschodniej Mongolii Wewnętrznej oraz Mandżurii.
  9. W przypadku gdyby w wymienionych prowincjach jakieś inne państwa chciały prowadzić swoją działalność, np. budować linie kolejowe, rząd Chin miał pytać rząd Nipponu o zgodę.  
  10. Chiny, w przypadku gdyby potrzebowały doradców wojskowych w tych prowincjach, miały konsultować się z rządem Nipponu.
  11. Japonia miała otrzymać linię kolejową łączącą Jilin i Hunchun w dzierżawę na 99 lat.  
  12. Jedna z kompanii handlowych miała stać się własnością Chin i Japonii. Chiny nie miały prawa zbyć swojego udziału w tej kompanii.  
  13. W sąsiedztwie kopalń należących do Nipponu nie miała prawa funkcjonować żadna kopalnia należąca do innego państwa.
  14. Chiny nie mogły wydzierżawić ani sprzedać żadnej części wybrzeża innemu mocarstwu i państwu z wyjątkiem Nipponu. 
  15. Japończycy mieli być doradcami chińskiego rządu.  
  16. Szkoły i szpitale japońskie w Chinach miały otrzymać prawo do nabywania ziemi. 
  17. W pewnych rejonach Chin policja miała być zarządzana wspólnie przez Japonię i Chiny. Japończycy mieli być tam również zatrudniani jako policjanci.
  18. Państwo Środka miało zakupić broń od Japonii i stworzyć magazyn zarządzany wspólnie przez oba państwa przy pomocy japońskich ekspertów. 
  19. Japonia miała otrzymać zgodę na budowę linii kolejowej w południowej części Chin. 
  20. Nippon miał otrzymać pierwszeństwo we wszelkiego rodzaju pracach przedsiębiorczych w prowincji Fujian. 
  21. Japończycy mogli prowadzić działalność religijną na terenie Chin. 
Shigenobu Ókuma – premier Japonii w latach 1914 – 1916

 

POROZUMIENIE 

Chiny nie przyjęły żądań. Rząd republiki doprowadził do przecieku, by ludzie w Chinach, ale też mocarstwa zachodnie, mogli się dowiedzieć o żądaniach. Doprowadziło to do bojkotu japońskich towarów w Chinach. W zasadzie przyjęcie żądań doprowadziłoby do tego, że Chiny stałyby się terytorium zależnym od Nipponu. 

Zajęte wojną państwa europejskie nie zareagowały. Natomiast Stany Zjednoczone, które wtedy nie brały jeszcze udziału w światowym konflikcie, stanęły po stronie chińskiej republiki.  

Chiny nie przyjęły żądań. Rząd Nipponu stwierdził, że troszkę się przeliczył i z niektórych zrezygnował – punkty 15 – 21 z listy umieszczonej powyżej. 

Mamy 7 maja 1915 roku. Japonia wysłała do Chin 13 żądań jako ultimatum. Na odpowiedź chińska republika miała dwa dni.  Dodaję tu treść Noty wyjaśniającej, dołączonej przez rząd Kraju Wschodzącego Słońca do ultimatum.  

 

“1. Za wyjątkiem kwestii Fujian, która zostanie uregulowana w drodze wymiany not, pięć artykułów odsuniętych do dalszych negocjacji dotyczy (a) zatrudnienia doradców, (b) zakładania szkół i szpitali, (c) zgody na linię kolejową w Południowych Chinach, (d) dostarczania broni i amunicji i zakładania arsenałów i (e) prawa do prowadzenia działalności misyjnej.

    1. Akceptacja przez rząd Chin artykułu dotyczącego Fujian może zostać dokonana tak w formie zaproponowanej przez Ministra Japonii 26 kwietnia, jak i w odpowiedzi rządu Chin z 1 maja. Aczkolwiek Ultimatum wzywa do natychmiastowej akceptacji przez Chiny zmodyfikowanych propozycji złożonych 26 kwietnia bez zmian, zauważyć należy, że jest to jedynie oświadczenie co do zasady i nie dotyczy rzeczonego artykułu, jak również artykułów 4 i 5 tej noty.
    2. Jeżeli rząd Chin zaakceptuje wszystkie artykuły zgodnie z żądaniem Ultimatum, oferta rządu Japonii przywrócenia Kiaochow pod władzę Chin, złożona 26 kwietnia, będzie nadal aktualna.
    3. W artykule 2 z Grupy II, odnoszącym się do dzierżawy lub nabycia ziemi, określenia “dzierżawa” i “nabycie” mogą zostać zastąpione przez określenia “dzierżawa na czas oznaczony” i “dzierżawa na czas nieoznaczony” lub “dzierżawa za porozumieniem”, przez co należy rozumieć długoterminową dzierżawę z bezwarunkową odnową. Artykuł 4 z Grupy II, odnoszący się do akceptacji przez Radę Japońską przepisów i zarządzeń policyjnych oraz podatków lokalnych, może być przedmiotem tajnego porozumienia.
    4. Zdanie “Skonsultować z Rządem Japonii” w związku z kwestią zastawienia podatków lokalnych pod zaciągnięcie pożyczek i pożyczek na budowę linii kolejowych we Wschodniej Mongolii Wewnętrznej, zbliżone do porozumienia dotyczącego tych samych zagadnień w Mandżurii, może zostać zastąpione przez zdanie “Skonsultować z japońskimi przedsiębiorcami”. Artykuł dotyczący lokalizacji i przepisów w związku z otwarciem rynków handlowych we Wschodniej Mongolii Wewnętrznej może być przedmiotem wymiany not, podobnie jak poprzednio w Shandong.
    5. Ze zdania “mających interesy w Kompanii” w Grupie III zmienionej listy żądań słowa “mających interesy w” mogą zostać usunięte.
  • Tekstem autentycznym Formalnego Porozumienia i jego aneksów może być albo tekst w języku japońskim, albo oba teksty, w językach chińskim i japońskim.”   

 

Prezydent Chin w zasadzie był dyktatorem republiki. Jednak jego władza była c zysto teoretyczna, ponieważ lokalni politycy republiki mieli dużą swobodę. Tak więc nie będąc ich pewnym i nie chcąc ryzykować konfliktu z Japonią dyktator przyjął żądania. 

Republika Chińska wysłała do Nipponu 8 maja dokument następującej treści:   

 

Siódmego dnia tego miesiąca o godzinie trzeciej po południu, Rząd Chin otrzymał od Rządu Japonii Ultimatum wraz z Notą Wyjaśniającą siedmiu artykułów.

Ultimatum zakończono wyrażeniem nadziei, że Rząd Chin do godziny 6 wieczorem 9 maja udzieli satysfakcjonującej odpowiedzi, i niniejszym oznajmiono, że w braku udzielenia w wyznaczonym czasie satysfakcjonującej odpowiedzi Rząd Japonii podejmie kroki, jakie uzna za konieczne.

Rząd Chin mając na względzie pokój na Dalekim Wschodzie niniejszym akceptuje, za wyjątkiem pięciu artykułów z Grupy V, odłożonych do późniejszych negocjacji, wszystkie artykuły z Grupy I, II, III i IV, jak również wymianę not w związku z Prowincją Fujian w Grupie V, jak zawarto w zmienionych propozycjach złożonych 26 kwietnia, i w zgodzie z Notą Wyjaśniającą siedmiu artykułów, dołączoną do Ultimatum Rządu Japonii, z nadzieją, że tym samym wszystkie niezałatwione problemy zostały rozwiązane, tak aby przyjazne stosunki pomiędzy oboma państwami mogły zostać pogłębione.

Minister Japonii jest niniejszym proszony o wyznaczenie wizyty w Ministerstwie Spraw Zagranicznych dla dokonania korekty tekstu i podpisania Porozumienia tak szybko, jak to możliwe.”   

 

Mamy 25 maja 1915 roku. Tego dnia Nippon i Chiny w Pekinie podpisują traktat potwierdzający japońskie żądania.   

 

LATA 1915 – 1918 

Sukces Nipponu potwierdziły traktaty z innymi państwami. Większość została zawarta jeszcze w trakcie I Wojny światowej. 

Mamy 1916 rok – Japonia podpisuje traktat z Imperium Rosyjskim. Potwierdza on wpływy Kraju Wschodzącego Słońca w  Mandżurii oraz wschodniej Mongolii Wewnętrznej.  

Mamy 1917 rok. Dochodzi do umowy pomiędzy Nipponem a Francją, Wielką Brytanią i USA. Umowa ta potwierdza zdobycze terytorialne cesarstwa w rejonie Pacyfiku i Chinach. 

Wiem, że to co teraz powiem, będzie mocno kontrowersyjne w świetle tego, o czym mówiłem przed chwilą. Cesarstwo Japonii w pewien sposób pomogło również Chinom. 

Nippon udzielił Państwu Środka tzw. pożyczek Nishihary, które w pewien sposób poprawiły sytuację Chin. Nazwa pochodzi od Kamezó Nishihara, który w latach 1917 – 1918 był wysłannikiem Japonii do Chin.  

 

Na dziś to wszystko. Mam nadzieję, że temat Wam się podobał. 

 

Add a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *