DROGA IMPERIUM CZ 17 – NIPPON, A I WOJNA ŚWIATOWA

W tej części Drogi Imperium opowiem o Japonii w trakcie I wojny światowej. Po pierwsze opowiadam o zajęciu przez Nippon Niemieckich kolonii na Pacyfiku w 1914 roku. Poruszam też kwestie jak kraj wschodzącego słońca wspierał swoich sojuszników w działaniach wojennych  Na Pacyfiku i Oceanie  Indyjskim oraz na Morzu Śródziemnym. 

 

 

DZIAŁANIA NA PACYFIKU I OCEANIE INDYJSKIM

 

NIEMIECKIE KOLONIE

 

Dalej znajdujemy się tuż po wybuchu I wojny światowej.  Dowódca niemieckiej eskadry Azji Wschodniej, wiceadmirał Maximilian Von Spee, ma w  swoich siłach zaledwie pięć okrętów. Ma  też świadomość przeważających sił flot Nipponu, Wielkiej Brytanii oraz Królewskiej Marynarki Australii. Najbardziej obawia się dwóch pierwszych. Zaczyna więc kierować swoje okręty przez Pacyfik do Ameryki Południowej, do krajów neutralnych. 
Mamy wrzesień tego samego roku. Na prośbę Wielkiej Brytanii Kraj Wschodzącego Słońca wysyła z portu w Yokohamie tzw. eskadrę mórz południowych. Siły te składają się z: okrętu  flagowego  Kurama, dwóch krążowników, dwóch niszczycieli i trzech transportowców. Okręty  te na prośbę Brytyjczyków mają ścigać wspomnianą przed chwilą eskadrę niemiecką. 
Fotografia krążownika Kurama

 

Japońskie siły najpierw dotarły w rejon Marianów, ale nie napotkały tam okrętów przeciwnika. Stamtąd 30 września ruszyły do atolu Jaluit. Tu również nie było śladu po Niemcach  Z okrętów na brzeg atolu został wysłany japoński zwiad, który zajął ten teren.  
Następnie siły Japońskie wycofały się, wykonując rozkaz przysłany z Tokio. Bardzo szybko ze stolicy Kraju Wschodzącego Słońca przyszedł drugi rozkaz, by eskadra wróciła na atol.  Uczyniono to i 3 października na wyspie znalazł się 100osobowy oddział, którym dowodziło trzech oficerów. 
Również w pierwszej połowie tego miesiąca japońskie okręty zajęły niemieckie posiadłości w Mikronezji. Były to następujące wyspy  Kosrae,  Sokehs i Pohnpei, oraz laguny Chuuk i Palau, gdzie Kraj Wschodzącego Słońca przejął kopalnie fosforanu, Sajpan. 
Mapa Pacyfiku z zaznaczonymi Marianami

 

 

 

 

WSPÓLNE DZIAŁANIA Z BRYTYJCZYKAMI NA PACYFIKU I OCEANIE INDYJSKIM

 Mniej więcej w tym samym czasie, a więc sierpień i wrzesień 1914 roku, Japonia na prośbę Wielkiej  Brytanii wysyła do bazy w Singapurze : krążowniki  Chikuma,  Ibuki by pomóc sojuszniczej flocie znaleźć i zatopić Niemiecki okręt Enden, który samotnie polował na statki przeciwnika gdzieś na Pacyfiku. 

 

Fotografia krążownika Ibuki

 

Okręt Chikuma w realizacji tego zadania dotarł w rejon Cejlonu, ale bez rezultatów. Natomiast drugi z krążowników wkrótce został odesłany do pomocy w ochranianiu konwojów sojuszniczych, które pływały z Australii  i Nowej Zelandii w rejon Bliskiego Wschodu.  
Kraj Wschodzącego Słońca wysłał również krążowniki Yahagi,  Hirado oraz pancernik Satsuma, by patrolowały i wspierały sojuszników na szlakach w rejonie Australii. Okręty Japonii również w kolejnych latach wspierały sojuszników w rejonie Australii. 
W październiku Japonia wzmocniła swoje siły na Pacyfiku i w rejonie Azji, a wszystkie okręty znalazły się pod dowództwem wiceadmirała Sojiro Tochinai.  
W listopadzie 1914 roku, na kilka tygodni, Nippon na prośbę Brytyjczyków przejmuje dowództwo wszystkich sprzymierzonych sił na Oceanie Indyjskim.  

NEGOCJACJE Z BRYTYJCZYKAMI

Mimo takiego zaangażowania ze strony Kraju Wschodzącego Słońca imperium brytyjskie prosiło o jeszcze większe wsparcie.  W początkach września 1914 roku imperium brytyjskie prosi cesarstwo o wysłanie okrętów wojennych na Morze Śródziemne, by wsparły tam sojuszników przeciwko flotom Osmańskiej, Austrowęgierskiej oraz cesarstwa niemieckiego. Japonia odmawia, twierdząc, że ma już zaangażowane znaczne siły w rejonie Pacyfiku i Azji. 
Brytania w listopadzie tego samego roku ponawia swoją prośbę. Jednak i tym razem spotkała się ona z odmową. Tym razem do propozycji dodano obietnicę wsparcia roszczeń terytorialnych Japonii po zakończeniu wojny. 
Nippon odmówił również tym razem. Szef Japońskiego sztabu, Shimamura Hayao, stwierdził, że wysłanie japońskich sił tak daleko uszczupliłoby siły Japonii i stworzyło niebezpieczeństwo dla kraju.  Mimo to w okresie grudzień 1914 – luty 1915 roku imperium brytyjskie ponawiało swoje prośby. Bez rezultatu. 
Do rozmów o wysłaniu okrętów Kraju Wschodzącego Słońca na Morze Śródziemne powrócono w początkach 1916 roku. Tym razem jednak w zamian za wsparcie cesarstwa Brytania dodała coś jeszcze. Mianowicie Australia dołączyła do umowy handlowej pomiędzy Wielką Brytanią i Nipponem. Poza tym Japończycy mogli pracować w Australii oraz Nowej Zelandii. Co więcej, lekarze z Kraju Wschodzącego Słońca  otrzymali zgodę na zatrudnienie w koloniach brytyjskich. To jednak nie wszystko. 
Do porozumienia przyczyniła się również zmiana premiera Nipponu.  Nowym premierem został  Terauchi Masatake. Był on zwolennikiem jeszcze większej współpracy pomiędzy Nipponem i Wielką Brytanią. 
Terauchi Masatake premier Nipponu w latach 1916 – 1918

 

 

 

PIERWSZA ESKADRA SPECJALNA

 

Nim przejdę do przedstawienia wspólnych działań floty Nipponu i Brytyjczyków na Morzu Śródziemnym to jeszcze  kilka słów o działaniach na Pacyfiku 
Tak więc mamy styczeń 1917 roku. Na skutek porozumień, o których opowiadałem przed chwilą, Nippon tworzy pierwszą eskadrę specjalną.  Na jej dowódcę został wyznaczony kontradmirał   Kozaburo Oguri. Siły te składały się z kilku krążowników, wspieranych przez dywizję niszczycieli. Początkowo stacjonowały w Singapurze. Natomiast po kilku tygodniach dowództwo brytyjskie poprosiło o skierowanie części tych sił w rejon Australii i Nowej zelandii, a reszta współpracowała z Brytyjczykami na Oceanie Indyjskim.  
Okręty Kraju Wschodzącego Słońca działały u wybrzeży Australii aż do października 1918 roku. No Z rejonu Pacyfiku i Azji przenosimy się na Morze Śródziemne.

DRUGA ESKADRA SPECJALNA NA MALCIE

 

SIŁY DRUGIEJ ESKADRY

Nadal znajdujemy się w początkach 1917 roku. Nippon tworzy drugą eskadrę specjalną. Na jej dowódcę zostaje wyznaczony admirał Kozó Sató.  Teraz podam Wam skład eskadry. 
 Siły eskadry:  okręt flagowy krążownik Akashi, niszczyciele Ume, Kusunoki, Kaede, Katsura, Matsu, Sugi, Sakaki. Dodam tu jedną rzecz wszystkie niszczyciele, które wymieniłem przed chwilą, były bardzo okrętami nowymi, bo zostały zbudowane zaledwie dwa lata wcześniej, a więc w 1915 roku. 
admirał Kozó Sató.

 

 

PIERWSZA AKCJA – 4 MAJA 1917 ROKU

Eskadra opuściła Nippon 18 lutego 1917 roku. Trasa ich prowadziła przez Singapur,  Kolombo, Aden,  Port Said. Japońskie siły przypłynęły na Maltę 16 kwietnia.  
Eskadrze powierzono zadanie eskortowania brytyjskich statków z transportami z Malty do Salonik, Aleksandrii, Tarentu i Marsylii. 
Flota cesarstwa Japonii bardzo szybko zyskała okazję do wykazania się w warunkach bojowych. Mamy 4 maja 1917 roku, mniej więcej godzinę 10 przed południem. Statek SS Transylwania zostaje trafiony w zatoce Genueńskiej przez niemieckiego Uboota. W pobliżu znajdowały się dwa japońskie okręty, Matsu oraz Sakaki, które zaczęły pomagać rozbitkom z Transylwanii. Jeden z nich przyjmował ludzi z trafionego statku, a drugi zaczął polować na niemiecką łódź podwodną. 
Wkrótce po rozpoczęciu akcji Uboot wystrzelił torpedę w kierunku Matsu, ale jakimś trafem ominęła ona okręt i trafiła w tonącą już Transylwanię, która natychmiast zatonęła. Japończycy uratowali aż trzy tysiące ludzi z tonącego okrętu. Natomiast w wyniku tego drugiego ataku torpedowego zginęło ponad trzysta osób, które nie zdążyły się znaleźć na okręcie z Nipponu. Brytyjska admiralicja przekazała gratulacje japońskiemu admirałowi dla załóg tych dwóch japońskich okrętów.
Japoński niszczyciel Matsu

 

 

 

DALSZA DZIAŁALNOŚĆ ESKADRY

Mamy 11 czerwca 1917 roku. Japoński okręt Sakaki zostaje trafiony przez torpedę austrowęgierskiej łodzi podwodnej w pobliżu Krety. Okręt nie tonie, ale w wyniku ataku ginie 59 członków załogi i dowódca, a 22 ludzi zostaje rannych. Mimo uszkodzeń i strat niszczyciel dopływa do Pireusu i zostaje tam naprawiony.
Również w tym samym miesiącu, czyli czerwcu, z Kraju Wschodzącego Słońca wypływają cztery kolejne krążowniki, które mają wzmocnić siły Nipponu na Malcie. Są to jeszcze nowsze okręty, gdyż zostały zbudowane w 1916 roku. Docierają one na Maltę pod koniec sierpnia 1917 roku.
Mniej więcej w tym samym czasie dowódca Malty, George Alexander Ballard, chwali zdolności bojowe Japończyków. 
 Do końca I wojny światowej siły drugiej eskadry specjalnej ochraniały sojusznicze transporty morskie, kilkadziesiąt razy walczyły też z niemieckimi i austrowęgierskimi U-bootami.  
Mamy grudzień 1918 roku, zaledwie parę tygodni po przerwaniu działań wojennych. Trzy japońskie okręty Izumo, Hinoki oraz Yanagi zostały oddelegowane od drugiej eskadry specjalnej. Udały się do bazy brytyjskiej marynarki wojennej na Scapa Flow, by przejąć część niemieckich łodzi podwodnych, które miały przypaść w udziale Nipponowi. 
Załogi tych okrętów wzięły następnie udział w paradach zwycięstwa w Londynie oraz Paryżu i powróciły z niemieckimi łodziami podwodnymi na Maltę w marcu 1919 roku.  Druga eskadra specjalna wróciła do kraju w lipcu 1919 roku.
Oficerowie Drugiej eskadry specjalnej na Malcie 1919 rok

 

Zachęcam do sprawdzenia wcześniejszych wpisów z tej serii

 

Droga imperium cz 16   http://www.niewidomywkrainiesakury.pl/2021/01/25/droga-imperium-cz-16-japonski-tajwan/

 

 

 

 
 

 

 

 

 

 

 

 

Add a Comment

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *